Η Δ.Ε.Υ.Α.Λ. θύμα καταστροφικών επιλογών, αδιαφάνειας και κακοδιοίκησης

Η τελευταία πλέον δημοτική επιχείρηση που αντιμετωπίζει οικονομικό αδιέξοδο και παράλυση λειτουργίας, είναι η κρίσιμη επιχείρηση ύδρευσης και αποχέτευσης της Λιβαδειάς.
Πρόκειται κυριολεκτικά για κατόρθωμα του κ.Τσιφή, προέδρου της επιχείρησης και των προσωπικών του επιλογών στις οποίες ανήκει και ο δ/ντης της ΔΕΥΑΛ, Γιάννης Ζαχείλας. Είναι λοιπόν πραγματικά αξιοθαύμαστο πώς μια απόλυτα βιώσιμη επιχείρηση που:
- παραδόθηκε το 2007 με αποθεματικό 1,2 εκατ. ευρώ
- πληρώνει ελάχιστα τοκοχρεωλύσια που διαρκώς μειώνονται,
- κάνει πολύ λιγότερα έργα σε σχέση με το παρελθόν,
- κάνει αδικαιολόγητα υψηλές αυξήσεις στα τιμολόγια,
- δεν έχει αλλάξει το καθεστώς των οφειλών από τους καταναλωτές,
κατάντησε να μην μπορεί να πληρώσει τις αποδοχές των εργαζομένων και οι πολίτες να το μαθαίνουν τελευταίοι.
Για αυτούς τους λόγους, καθώς για και το ιδιαίτερα κακό κλίμα στις σχέσεις με το προσωπικό, θα έπρεπε να έχει απομακρυνθεί πάραυτα ο δ/ντής της ΔΕΥΑΛ και θα έπρεπε να είχε παρουσιαστεί ένα σχέδιο διάσωσης της ΔΕΥΑΛ.
Αντί γιαυτό γινόμαστε μάρτυρες της πιο αδιέξοδης επιλογής: χωρίς μέτρα για την εξυγίανση της επιχείρησης, η μοναδική λύση που προτείνεται είναι ο δανεισμός για να καλυφθεί η μισθοδοσία! Δηλαδή η λήψη ενός δανείου το οποίο αφού φαγωθεί για τις αποδοχές του προσωπικού, θα πρέπει να ακολουθήσει και άλλο μεγαλύτερο προκειμένου να καλύπτει και την εξόφληση του πρώτου. Και αυτά σε μια περίοδο που η ΔΕΥΑΛ, κοντεύει να αποπληρώσει (ως το 2015) τα δάνεια που είχε λάβει για έργα που συγχρηματοδοτήθηκαν από ευρωπαϊκά κονδύλια.
Για τα φαινόμενα κακοδιοίκησης και κακοδιαχείρισης, το Διοικητικό Συμβούλιο της ΔΕΥΑΛ ουδέποτε έλαβε μέτρα αλλά και ουδέποτε ενημέρωσε το Δημοτικό Συμβούλιο. Χρειάσθηκε να φθάσει η ΔΕΥΑΛ στο απροχώρητο και με υπογραφές της αντιπολίτευσης να συζητηθεί το θέμα στο Δημοτικό Συμβούλιο.
Και επειδή όλα τα φαινόμενα έχουν εξηγήσεις, μερικές διαπιστώσεις για το τι συμβαίνει στην επιχείρηση:
- Τα τελευταία χρόνια η ΔΕΥΑΛ αντί να εντάσσει έργα σε προγράμματα συγχρηματοδότησης εκτελεί κυρίως έργα με δικούς της πόρους. Ακόμη, εργασίες και έργα που η ΔΕΥΑΛ μπορεί να καλύψει με το προσωπικό της όπως για παράδειγμα δεξαμενές και μικρά έργα ύδρευσης, τα τελευταία χρόνια αναθέτονται σε εργολάβους. Με ένα ‘μαγικό’ τρόπο, τους διαγωνισμούς φαίνεται να κερδίζει ο ίδιος εργολάβος δίνοντας μάλιστα ασήμαντες εκπτώσεις. Ακόμη χειρότερα τις συχνές κακοτεχνίες αναλαμβάνουν να διορθώσουν τα συνεργεία της ΔΕΥΑΛ!
- Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι με χρήματα της ΔΕΥΑΛ (δηλαδή δικά μας) πληρώθηκε συμπληρωματικό έργο ύδρευσης αξίας πάνω απο 150 χιλ. ευρώ, το οποίο δεν είχε περιληφθεί στο έργο ύδρευσης που επιδοτήθηκε από κονδύλια της Ε.Ε (Γ ΚΠΣ) από την προηγούμενη δημοτική αρχή.
- Ενδεικτικό είναι επίσης το γεγονός ότι για τη συντήρηση του βιολογικού δαπανήθηκε πολλαπλάσιο ποσό από αυτό που είχε αρχικά εκτιμηθεί, χωρίς μελέτη και ευθύνη για τις επισκευές.
- Υπάρχουν επίσης ορισμένες κατηγορίες καταναλωτών όπως ο Λεβαδειακός, το Γηροκομείο της Μητρόπολης, το Κολυμβητήριο και τα σχολεία της πόλης που οφείλουν πολλά χρήματα και επί χρόνια. Κάποιοι από αυτούς τους οφειλέτες όπως π.χ. τα σχολεία ενδεχομένως δεν χρειάζεται να πληρώνουν νερό, ιδιαίτερα αφού οι σχολικές αυλές λειτουργούν και σαν κέντρα γειτονιάς τις εξωσχολικές ώρες. Χρειάζεται όμως τουλάχιστον να μην επιβαρύνεται η ΔΕΥΑΛ που καταβάλει δεκάδες χιλιάδες ευρώ για τον ΦΠΑ των ανείσπραχτων λογαριασμών. Και για αυτό θα αρκούσε μια απόφαση ώστε να μην χρεώνεται το νερό τουλάχιστον σε αυτούς τους φορείς που τα έξοδά τους καλύπτονται ούτως ή άλλως από τον Δήμο όπως τα σχολεία και το Κολυμβητήριο.
- Τέλος υπάρχουν δύο κατηγορίες διογκωμένων δαπανών που αφορούν το προσωπικό:

Α. Η μια αφορά την πρακτική των τελευταίων ετών να δίνονται υψηλές αποζημιώσεις σε υπαλλήλους που συνταξιοδοτούνται, οι οποίες υπολογίζονται ως να είχαν απολυθεί. Η πρακτική αυτή βασίζεται σε εφαρμογή σχετικής διάταξης του Οργανισμού Εσωτερικών Υπηρεσιών (ΟΕΥ),σε αντίθεση με παλαιότερη απόφαση της Περιφερειακής Διοίκησης ,χωρίς έγκριση από αυτή και χωρίς ενημέρωση του Δημοτικού Συμβουλίου. Το Δ.Σ. της ΔΕΥΑΛ όφειλε διαπιστώνοντας αυτό το πρόβλημα να φροντίσει νόμιμα την τροποποίησή του ΟΕΥ.

Β. Επίσης επιδόματα που λαμβάνουν κάποιοι εργαζόμενοι που δεν ανήκουν στο εργατοτεχνικό προσωπικό αλλά κυρίως στη διοικητική και τεχνική υπηρεσία δεν είναι λογικά και ενδεχομένως ούτε νόμιμα. Πρόκειται για επιδόματα όπως ανθυγιεινό, υπευθυνότητας, θέσης ή ακόμη και επιβλέποντος που προβλέπονται να χορηγούνται κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις και όχι καταχρηστικά. Αυτά τα μη λογικά ή μη νόμιμα επιδόματα δόθηκαν με αποφάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου της ΔΕΥΑΛ.

Ένα μείζον ηθικό και πολιτικό ζήτημα προκύπτει από τις καταγγελίες μέλους του ΔΣ ότι ο δ/ντης της επιχείρησης παραποίησε αποφάσεις του ΔΣ ώστε να λάβει επιδόματα που δεν δικαιούται νόμιμα. Για τον λόγο αυτό συστήθηκε επιτροπή που ανέλαβε τη διενέργεια ΕΔΕ χωρίς μέχρι σήμερα να έχει ανακοινωθεί κανένα απολύτως πόρισμα.
Είναι όμως πραγματικά άδικο, να θεωρούνται όλοι οι εργαζόμενοι ακριβοπληρωμένοι και να συκοφαντείται το έργο τους στην επιχείρηση, που έλυσε τα προβλήματα υδροδότησης και αποχέτευσης ακόμη και στα πιο απομακρυσμένα σημεία της πόλης.

Είναι βέβαιο ότι παραδείγματα σαν αυτά που προαναφέρθηκαν υπάρχουν και άλλα. Επί αυτών όμως καμία πρόταση δεν ακούστηκε. Αντίθετα για πρώτη φορά μετά από 25 χρόνια λειτουργίας της ΔΕΥΑΛ, φθάσαμε στο τέλος Μαρτίου χωρίς να έχει ψηφισθεί προϋπολογισμός και ετήσιο πρόγραμμα έργων (για πενταετές, ούτε λόγος). Ούτε καν η υποχρεωτική από τον ιδρυτικό νόμο (1069/80), έκδοση του ετήσιου φυλλαδίου που διανέμεται σε όλους τους δημότες με το λογαριασμό και δημοσιεύει τα οικονομικά στοιχεία της επιχείρησης δεν τηρήθηκε εδώ και 8 χρόνια από τις δύο τελευταίες δημοτικές αρχές.
Η Δημοτική Αρχή δεν δείχνει να συνειδητοποιεί τις τεράστιες ευθύνες της. Εμμένει στην επιλογή του δ/ντή, προς χάριν του οποίου αντικαταστάθηκε ο αντιδήμαρχος Σ. Αυγέρης από την θέση του Προέδρου και εκδιώχθηκε από το Διοικητικό Συμβούλιο ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Δ. Καλλιαντάσης όπως ο ίδιος κατήγγειλε. Είναι εξάλλου σύνηθες και διαρκές το φαινόμενο, να αποστασιοποιούνται με φοβερές καταγγελίες δημοτικοί σύμβουλοι της πλειοψηφίας και να επανακάμπτουν άλλοι, μόλις αποκτήσουν θέσεις. Στην χορεία των καταγγελλόντων προστέθηκε ο Ηλίας Γκριτζάπης αφού αντικαταστάθηκε από την θέση του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου.

Δυστυχώς για μια ακόμη φορά ο κ. Τσιφής πιστός στην μικρόψυχη και κομπλεξική αντιμετώπιση του εκλιπόντος σήμερα συντρόφου μας και τέως Δημάρχου Χρήστου Παλαιολόγου, προσπάθησε αδέξια να ρίξει τα βάρη και στην περίοδο της δημαρχίας του. Όταν η Λιβαδειά πρωτοπορούσε σε όλη την Ελλάδα με τα μεγάλα έργα ύδρευσης που έφεραν νερό σε όλες τις συνοικίες, την αποχέτευση της πόλης, τον Βιολογικό, τον ΧΥΤΑ. Ο κ. Τσιφής επέμενε ψευδώς στον ισχυρισμό ότι την περίοδο 2000-2001 λήφθηκε δάνειο χωρίς να γίνουν έργα, ακόμη και όταν του απέδειξαν το αντίθετο. Δεν δίστασε να αναφερθεί ακόμη και στον άθλο αναμόρφωσης ολόκληρης της Κρύας, λέγοντας ότι ο Δήμος ξόδεψε εκατομμύρια για κτίρια και χώρους που ανήκαν στον ΕΟΤ. Ένα έργο που χρηματοδοτήθηκε ως πρότυπο έργο με κονδύλια από την Ε.Ε., προβλήθηκε σε όλη την Ευρώπη και βραβεύτηκε από την παγκόσμια διάσκεψη του ΟΗΕ, λοιδορείται από τον Δήμαρχο του καμένου ΞΕΝΙΑ, της εγκατάλειψης της Κρύας, της ερήμωσης του Κάστρου, της κλειστής ΔΕΠΑΛ και ΔΕΤΕΛ και της χρεωκοπημένης πλέον ΔΕΥΑΛ.
Τα τελευταία οκτώ χρόνια, η Λιβαδειά βιώνει το αποτέλεσμα της συνεργασίας ανάμεσα στις παρατάξεις των κ. Ρούσσαρη και Τσιφή που διαδέχτηκαν η μία την άλλη με καταστροφικά αποτελέσματα για την πόλη. Όσοι δημοτικοί σύμβουλοι επιθυμούν να περισώσουν κάτι από τον κατήφορο της ΔΕΥΑΛ και του Δήμου, πρέπει να αναλάβουν πρωτοβουλίες άμεσα.
Αλλιώς είναι υπεύθυνοι και υπόλογοι απέναντι στους συμπολίτες τους.

Η ΔΕΥΑΛ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΦΕΟΥΔΟ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ ΤΟΥ.

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΕΛΕΓΧΟ ΣΤΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ, ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΣΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΤΗΣ ΔΕΥΑΛ

ΖΗΤΑΜΕ ΑΜΕΣΑ ΕΞΥΓΙΑΝΣΗ ΣΤΗΝ ΔΕΥΑΛ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΗ ΛΗΨΗ ΔΑΝΕΙΩΝ ΠΟΥ ΘΑ ΚΛΗΘΟΥΜΕ ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΕ ΑΥΞΗΜΕΝΟΥΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥΣ ΝΕΡΟΥ.

Τ.Ε. ΣΥ.ΡΙΖ.Α ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ
24/3/2010

1941: «Υπεξηρέθη η γερμανική σημαία»

Το πρωί της 31 Μάη 1941 η χιτλερική σημαία με τον αγκυλωτό σταυρό, που μόλυνε με την παρουσία της τον ιερό βράχο της Ακρόπολης, δεν υπήρχε πια. «Δράστες» ήταν δυο φλογεροί Ελληνες πατριώτες ο Λάκης Σάντας και ο Μανόλης Γλέζος.
Ο Λάκης Σάντας σ' ένα κείμενο του, που υπάρχει στο αρχείο του Ηλία Πετρόπουλου, περιγράφει αυτό το ηρωικό εγχείρημα. Αφού αναφέρει πώς αποφάσισαν με το Γλέζο το κατέβασμα της γερμανικής σημαίας, περνάει στην περιγραφή της επιχείρησης που ξεκίνησε στις εννιάμισι το βράδυ της 30ής Μάη.
Αφού πέρασαν από τις φρουρές των Προπυλαίων, χρησιμοποιώντας ένα τοπογραφικό της Ακρόπολης από μια εγκυκλοπαίδεια, έφτασαν στον κοντό. «Λύσαμε το συρματόσχοινο, συνεχίζει, και τραβήξαμε για να την κατεβάσωμε. Μα την είχαν μπλέξει στην κάτω άκρη της με τρία συρματόσχοινα που στήριζαν τον κοντό. Κρεμιόμαστε και οι δυο για την κατεβάσωμε, μα δεν κατέβαινε. Αρχίσαμε με τη σειρά να σκαρφαλώνουμε στον σιδερένιο κοντό για να τη φτάσωμε και να την κόψωμε. Μα ήταν αδύνατο να τη φτάσωμε. Κουρασμένοι σταθήκαμε για λίγο κι απογοητευτήκαμε, σκεφτόμαστε τι να κάνωμε. Να φύγωμε χωρίς τη σημαία λάφυρο, δεν το σκεφτήκαμε ούτε στιγμή. Και μέσα στην ένταση της σκέψης μας, σκεφτήκαμε να σπάσωμε τα τρία συρματόσχοινα για να μπορέσωμε να τη σπάσωμε». Αρχισαν τότε «με χέρια και με δόντια» και σε λίγο το μισητό σύμβολο κατέβηκε. Εσκισαν τον αγκυλωτό σταυρό και την υπόλοιπη σημαία την έκαναν ρολό και την πέταξαν στη σπηλιά. «Ακούσαμε το γδούπο της και ησυχάσαμε», αφηγείται ο Λ. Σάντας.
Το κομμάτιασμα της χιτλερικής σημαίας κατατάραξε τους χιτλερικούς κατακτητές και τους συνεργάτες τους.
Στις 31 Μάη 1941 η γερμανική Κομαντατούρ εξέδωσε την παρακάτω ανακοίνωση:
«Κατά τη νύκτα της 30ης προς την 31η Μαΐου υπεξηρέθη η επί της Ακροπόλεως κυματίζουσα γερμανική πολεμική σημαία παρ' αγνώστων δραστών. Διενεργούνται αυστηραί ανακρίσεις. Οι ένοχοι και οι συνεργοί αυτών θα τιμωρηθώσι διά της ποινής του θανάτου».
Η γενναία πράξη του Γλέζου και του Σάντα, με το συμβολισμό της, προκάλεσε μεγάλο πατριωτικό ενθουσιασμό.

Ο Γλέζος και ο Σάντας που όταν τιμήθηκαν δεκαετίες αργότερα από την Ακαδημία Αθηνών, δήλωσαν:«Η τιμή ανήκει εξ ολοκλήρου στην Εθνική Αντίσταση, ανήκει σε όλους όσους θυσίασαν τη ζωή τους για να είμαστε εμείς σήμερα ελεύθεροι», δήλωσε ο Μανώλης Γλέζος και συμπλήρωσε: «Ανήκει και σε όλους όσους ακόμα επιζούν αλλά δυστυχώς η πολιτεία τους αγνόησε και τους αγνοεί».

Ο Απόστολος Σάντας, ερωτώμενος για την τιμή που τους επεφύλαξε η Ακαδημία Αθηνών, δήλωσε: «Δεν είμαι από τους ανθρώπους που επιδιώκουν την προβολή. Πήρα μεγάλη απογοήτευση από τις διώξεις μετά τον πόλεμο. Εφόσον η Ακαδημία θέλει να μας βραβεύσει, δέχομαι τη βράβευση ευχαρίστως και φυσικά είμαι περήφανος για το κατέβασμα της πολεμικής σημαίας των Γερμανών αλλά και για τη συνέχεια, για τη συμμετοχή μου στην αντίσταση».

Γερμανικές Αποζημιώσεις, μας χρωστάνε 70 δις ευρώ!

Στοιχεία για τις Γερμανικές αποζημιώσεις έδωσαν χθες στη συνάντηση που είχαν οι εκπρόσωποι του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα, σε συνάντηση που είχαν με το προεδρείο του ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή.
Ο Μανώλης Γλέζος, μιλώντας στη συνάντηση τόνισε, ότι οι γερμανικές αποζημιώσεις δεν πρέπει να σχετίζονται με την συγκεκριμένη οικονομική συγκυρία και να μην δοθεί το μήνυμα ότι πρόκειται για απάντηση των Ελλήνων στα σκληρά δημοσιεύματα του γερμανικού τύπου. Το θέμα των αποζημιώσεων είναι πολύ παλιό, αλλά όπως ανέφερε ο κ Γλέζος καμία κυβέρνηση τα τελευταία χρόνια δεν τις έχει διεκδικήσει και δεν έχει δεχθεί καν το Εθνικό Συμβούλιο για να συζητήσουν το θέμα.
Σύμφωνα με τον κ Γλέζο οι αποζημιώσεις ανέρχονται σε 7,5 δισεκατομμύρια 100 εκατομμύρια δολάρια, σε τιμές του 1938, και σε 3,5δις $ , επίσης σε τιμές 1938 που αφορούν τα κατοχικά δάνεια, τα οποία είναι πραγματικά χρήματα, δεν πρόκειται για φανταστικές διεκδικήσεις καθώς καταγράφονται κάθε χρόνο στους ισολογισμούς της Γερμανικής Τράπεζας. Επίσης τίθεται και το θέμα των θησαυρών, σε χρυσό και αρχαιότητες που λεηλάτησαν οι Γερμανοί από τη χώρα κατά την περίοδο της κατοχής.
Σε δεύτερο επίπεδο οι Γερμανοί ακόμη χρωστάνε αποζημιώσεις σε μεμονωμένα άτομα. Σε συγγενείς δηλαδή εκτελεσθέντων από τα δεκάδες ολοκαυτώματα που πραγματοποίησαν οι Γερμανοί στη χώρα μας κατά τη διάρκεια της κατοχής.
Οι εκπρόσωποι του Συμβουλίου, τόνισαν ότι το 1960 οι γερμανοί έδωσαν κάποιες αποζημιώσεις σε Έλληνες πολίτες, ύψους 115 εκατομμυρίων μάρκων. Αυτά τα χρήματα όμως αφορούσαν μόνο τα θύματα που προέρχονταν από τη γερμανική ιδεολογία, όλους δηλαδή τους δολοφονηθέντες Έλληνες Εβραίους πολίτες, τους ομοφυλόφιλους και τους τσιγγάνους. Τα μέλη του Συμβουλίου τόνισαν ότι αυτές οι αποζημιώσεις δόθηκαν για να αποκατασταθούν οι σχέσεις της χώρας με το Ισραήλ. Επίσης οι Γερμανοί, αποζημίωσαν με περίπου 2.000.000δραχμές κάθε Έλληνα πολίτη που είχαν μεταφέρει σε ναζιστικά εργοστάσια και εργάζονταν κατά τη διάρκεια της γερμανικής κυριαρχίας σε γερμανικά εργοστάσια!
Για τα χρήματα των κατοχικών δανείων, των κλοπιμαίων και των χρημάτων που έχει επιδικάσει υπέρ της χώρας μας η διάσκεψη των Παρισίων οι Γερμανοί δεν έχουν δώσει ούτε ένα Ευρώ!
Επιχείρημα των Γερμανών για να μην πληρώσουν ήταν το γεγονός ότι δεν θα έπρεπε μόνο η Δυτική Γερμανία να επωμιστεί όλο το βάρος των αποζημιώσεων. Έτσι το 1990 μετά την επανένωση των «δύο Γερμανιών» ξεκινά και ο χρόνος που υποχρεώνει τη Γερμανία να αποπληρώσει τις αποζημιώσεις.

Η επιστολή

Με αφορμή τη δύσκολη οικονομική κατάσταση της χώρας μας, ο Υπουργός των Οικονομικών της κυβέρνησής σας, Σόιμπλε, έκανε την απαράδεκτη και αλαζονική, ειδικά για τη χώρα μας, δήλωση ότι «Εμείς οι Γερμανοί δεν μπορούμε να πληρώσουμε για τα λάθη των Ελλήνων».
Ως γενική αρχή μεταξύ των κρατών θα μπορούσαμε ίσως να το δεχθούμε, με την παρατήρηση ότι παραμένει αρχή της διεθνούς αλληλεγγύης μεταξύ των λαών, που δεν είναι υποχρεωτική για τα κράτη, αλλά για όσους την πιστεύουν. Και όλοι ξέρουν ότι ο περήφανος ελληνικός λαός έδειξε τη διεθνή του αλληλεγγύη σε κρίσιμες περιστάσεις όσο και όταν μπορούσε και δέχτηκε με ευγνωμοσύνη, όταν αγωνιζόταν σκληρά για ελευθερία και δημοκρατία, τη συμπαράσταση από τους δημοκρατικούς ανθρώπους όλων των χωρών.
Αν ο Σόιμπλε θέλει να μείνουμε στον κρατικό διαχειρισμό του θέματος και αν θέλει να είναι στοιχειωδώς πολιτικά και ηθικά συνεπής, τότε θα συμφωνήσει πως ούτε εμείς οι Έλληνες μπορούμε να συνεχίζουμε να πληρώνουμε – και μάλιστα ως μικρή και σχετικά φτωχή χώρα – τα πολύ μεγάλα λάθη-εγκλήματα των Γερμανών πολιτικών, εδώ και 60 ολόκληρα χρόνια και να αρνείται η Γερμανία να καταβάλλει τις γερμανικές επανορθώσεις ύψους 7 δισεκατομμυρίων 100 εκατομμυρίων δολαρίων ( αγοραστικής αξίας 1938) και το αναγκαστικό δάνειο ύψους 3 δισεκατομμυρίων 500 εκατομμυρίων δολαρίων (αγοραστικής αξίας 1938). Η Ιταλία και η Βουλγαρία κατέβαλαν στην Ελλάδα έστω στοιχειωδώς τις επανορθώσεις που όφειλαν.
Του συνιστούμε να εισηγηθεί στην κυβέρνησή του την εξής διευκολυντική πρότασή μας: Αν δυσκολεύεται να εκταμιεύσει τώρα αυτό το οφειλόμενο προς την Ελλάδα ποσό, τότε απλώς να το αφαιρέσει από τα δάνεια που χρωστάει σήμερα η Ελλάδα προς τη Γερμανία.
Συμφωνεί, λοιπόν, ο Σόιμπλε να μην συνεχίζουν να πληρώνουν οι Έλληνες επί 60 ολόκληρα χρόνια τα καταστροφικά για την Ελλάδα λάθη των τότε Γερμανών και μάλιστα όταν με τόσες θυσίες βοήθησαν κι αυτοί να απαλλαγεί και ο Γερμανικός λαός από τη χιτλερική βαρβαρότητα;
Απαντήστε, κ. Σόιμπλε, και μην κρυφτείτε, όπως οι συνάδελφοί σας, συνέχεια επί 60 χρόνια.
Το ξέρετε ότι έχουμε επικοινωνήσει με πολλούς αληθινά δημοκρατικούς Γερμανούς και συμφωνούν για το ολοφάνερο δίκιο μας, σώζοντας ένα μέρος της τιμής και της αξιοπρέπειας της νεότερης Γερμανίας πάνω σε αυτό το θέμα.
ΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ