ΩΡΩΠΟΣ ΣΤΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ...

Το κείμενο της επιστολής του σ. Τσίπρα προς τους προέδρους της Κομισιόν του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

ΣΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΚΟΜΙΣΙΟΝ ΖΟΖΕ ΜΑΝΟΥΕΛ ΜΠΑΡΟΖΟ

ΣΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΒΑΝ ΡΟΜΠΑΙ

ΣΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΜΑΡΤΙΝ ΣΟΥΛΤΣ

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ: ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΜΑΡΙΟ ΝΤΡΑΓΚΙ

ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ EUROGROUP ΖΑΝ ΚΛΟΝΤ ΓΙΟΥΝΚΕΡ

Αθήνα, Πέμπτη 10 Μαϊου 2012

Αγαπητέ κύριε Πρόεδρε,

Σας στέλνω αυτή την επιστολή μετά την παράδοση της διερευνητικής εντολής που ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας έδωσε σε μένα, ώστε να διακριβώσω τη δυνατότητα σχηματισμού Κυβέρνησης που να απολαμβάνει την εμπιστοσύνη του Κοινοβουλίου, σύμφωνα με το Σύνταγμά μας. Η επιστολή αυτή ακολουθεί προηγούμενη, που είχα αποστείλει στις 21 Φεβρουάριου.

Η ψήφος του ελληνικού λαού την Κυριακή 6 του Μαΐου απονομιμοποιεί πολιτικά το Μνημόνιο Συνεννόησης/Μνημόνιο Οικονομικής και Χρηματοπιστωτικής Πολιτικής το οποίο συνυπέγραψαν η προηγούμενη κυβέρνηση Παπαδήμου και οι αρχηγοί των δύο πολιτικών κομμάτων που είχαν εγγυηθεί την κοινοβουλευτική πλειοψηφία της κυβέρνησης εκείνης. Και τα δύο αυτά κόμματα κατέγραψαν απώλεια, περίπου, 3,5 εκατομμύριων ψήφων, αθροίζοντας ποσοστό 33,5% των συνολικών ψήφων.

Παρακαλούμε σημειώστε ότι, πριν από αυτό, το Μνημόνιο Συνεννόησης είχε ήδη απονομιμοποιηθεί όσον αφορά την οικονομική αποτελεσματικότητά του. Αλλά δεν είναι μόνο ότι το Μνημόνιο Συνεννόησης απέτυχε στην επίτευξη των ίδιων του των στόχων. Είναι, επίσης, ότι έχει αποτύχει να αντιμετωπίσει τις δομικές ανισορροπίες και ανισότητες της ελληνικής οικονομίας. Ο ΣΥΡΙΖΑ επεσήμαινε όλα τα τελευταία χρόνια τις ενδογενείς αδυναμίες της οικονομίας. Όλες οι κυβερνήσεις, που συνεργάζονται στενά με την Ευρωπαϊκή Ένωση, αγνόησαν τις προτάσεις μας για συγκεκριμένες μεταρρυθμίσεις.

Παρακαλούμε σημειώστε επίσης ότι, εξαιτίας των πολιτικών του Μνημονίου Συνεννόησης/ ΜΟΧΠ, η Ελλάδα είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα σε καιρό ειρήνης η οποία το 2012 διανύει το πέμπτο διαδοχικό έτος βαθιάς ύφεσης. Επιπλέον, το πρόγραμμα Ανταλλαγής Ομολόγων (PSI) έχει αποτύχει να διασφαλίσει με αξιόπιστο τρόπο τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του αυξανόμενου δημόσιου χρέους ως ποσοστού του ΑΕΠ της Ελλάδας. Η λιτότητα δε μπορεί με κανένα τρόπο να είναι η θεραπεία

στην ύφεση. Είναι λοιπόν επιτακτική η άμεση, κοινωνικά δίκαιη, αντιστροφή της

καθοδικής τάσης της οικονομίας μας.

Πρέπει επειγόντως να διασφαλίσουμε την οικονομική και κοινωνική σταθερότητα στη χώρα μας. Για το σκοπό αυτό, οφείλουμε να αναλάβουμε κάθε δυνατή πολιτική πρωτοβουλία προκειμένου να αντιστρέψουμε τη λιτότητα και την ύφεση. Γιατί πέραν της έλλειψης δημοκρατικής νομιμοποίησης, η συνέχεια της εφαρμογής του προγράμματος εσωτερικής υποτίμησης οδηγεί την οικονομία στην καταστροφή, χωρίς να δημιουργεί προϋποθέσεις ανάκαμψης. Η εσωτερική υποτίμηση τείνει να οδηγήσει σε κρίση ανθρωπιστική.

Συνεπώς οφείλουμε να επανεξετάσουμε ολόκληρο το πλαίσιο της υπάρχουσας στρατηγικής, δεδομένου ότι δεν απειλεί μόνο την κοινωνική συνοχή και τη σταθερότητα στην Ελλάδα, αλλά αποτελεί και πηγή αστάθειας για την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωζώνη.

Το κοινό μέλλον των ευρωπαϊκών λαών βρίσκεται υπό την απειλή αυτών των καταστροφικών επιλογών. Είναι βαθιά η πίστη μας ότι το πρόβλημα της κρίσης είναι ευρωπαϊκό, και άρα σε ευρωπαϊκό επίπεδο πρέπει να βρεθεί η λύση.

Με τιμή,

Αλέξης Τσίπρας

Πρόεδρος της Κ.Ο του ΣΥΡΙΖΑ

Αντιπρόεδρος του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς

Προχωράμε μπροστά

Το τριήμερο δεν ήταν ένα διάλειμμα

Οι συσχετισμοί, όπως διαμορφώθηκαν από το καλπονοθευτικό εκλογικό σύστημα και την άρνηση του ΚΚΕ, δεν επέτρεψαν να γίνει πραγματικότητα το όνειρο γενεών για κυβέρνηση της Αριστεράς. To τριήμερο, όμως, που ο Αλ. Τσίπρας είχε τη διερευνητική εντολή άφησε θετικό αποτύπωμα στην πολιτική ζωή της χώρας και τις συνειδήσεις των πολιτών.

Με την ορμή της λαϊκής εντολής, ο ΣΥΡΙΖΑ κατόρθωσε να ανατρέψει την αυτονόητη δέσμευση των Βενιζέλου - Σαμαρά προς την τρόικα, σύμφωνα με την οποία, όποιος κι αν κέρδιζε τις εκλογές, το Μνημόνιο δεν θα αμφισβητείτο. Δηλαδή αναζωογόνησε τη δημοκρατική λειτουργία επαναφέροντας στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης τη δημοκρατική αντιπαράθεση για το μέλλον της κοινωνίας. Οι εταίροι του δικομματισμού αναγκάστηκαν να μιλήσουν, έστω υποκριτικά, για την ανάγκη αλλαγών και επαναδιαπραγμάτευσης του Μνημονίου, λέξεις που μέχρι προχθές ήταν απαγορευμένες από το σύστημα.

Επίσης αναγκάστηκαν να ξεχάσουν σχήματα διακυβέρνησης με τεχνοκράτες. Ο από μηχανής θεός του Νοεμβρίου, ο κ. Παπαδήμος, βρέθηκε στα αζήτητα. Το κατεστημένο, αμήχανο, ψάχνει για κυβερνήσεις σωτηρίας του Μνημονίου και των μνημονιακών κομμάτων, τα οποία όμως, αν και συμφωνούν, δεν τολμούν να εμφανιστούν δημοσίως ως γυμνή συγκυβέρνηση. Θέλουν κι άλλους εταίρους, κι άλλους συνενόχους. Επιχειρούν μάλιστα να συκοφαντήσουν τον ΣΥΡΙΖΑ χρεώνοντάς του ότι θέλει να σπαταλήσει τις καταθέσεις των πολιτών! Αυτή η απεγνωσμένη προσπάθεια του κατεστημένου θυμίζει την ακραία κινδυνολογία, το 1981, μπροστά στο σαρωτικό ρεύμα του ΠΑΣΟΚ.

Αναμφίβολα υπάρχουν διαφορές εποχής, αλλά και ομοιότητες. Τότε ο δικομματισμός εδραιωνόταν, σήμερα καταρρέει. Και τότε και τώρα, όμως, ο λαϊκός παράγοντας αξίωνε συμμετοχή στις εξελίξεις για αλλαγή.

Δεν υποτιμούμε τις εφεδρείες του αντιπάλου. Ήδη ο Αντ. Σαμαράς ξεκίνησε σταυροφορία συνένωσης του κεντροδεξιού χώρου επισείοντας τον μπαμπούλα της επερχόμενης αριστερής κυβέρνησης. Κατηγορεί την Αριστερά για αντιευρωπαϊσμό. Προφανώς ταυτίζει την Ευρώπη με το Διευθυντήριο και τις τράπεζες. Στριμωγμένος ο κ. Βενιζέλος, ξεχνάει τα περί "Αριστεράς της δραχμής" που εκστόμιζε προεκλογικά και τώρα κατατάσσει τον ΣΥΡΙΖΑ στο "ευρωπαϊκό μπλοκ".

Το τριήμερο των εντολών του ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν ένα διάλειμμα. Είναι μια εξέλιξη με συνέχεια. Ήδη παράγει αποτελέσματα, όπως φάνηκε από την απήχηση στους κοινωνικούς φορείς. Είναι μια κίνηση που έφερε πιο κοντά τις δυνάμεις της Αριστεράς, πλην Λακεδαιμονίων. Είναι ένα λαϊκό κεκτημένο, που δημιουργεί ελπίδες μετά τη δίχρονη μνημονιακή επέλαση. Ελπίδες στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Οι αντίπαλοί μας δεν μπορούν ατιμώρητα να μπλοφάρουν, ούτε να προσπεράσουν τη νέα πραγματικότητα του ΣΥΡΙΖΑ με φυγή προς τα μπρος.